Hoe het WSET Level 3-examen is opgebouwd

Het theoriepapier duurt twee uur en bestaat uit twee delen die je allebei met minstens 55 procent moet halen.

Deel 1 is 50 meerkeuzevragen, één punt per vraag. Er wordt niets afgetrokken voor een fout antwoord, dus een gok kost je niets.

Deel 2 bestaat uit vier open vragen van 25 punten, samen 100 punten. Dit deel toetst niet of je de stof kent maar of je hem kunt toepassen: uitleggen hoe factoren in wijngaard en kelder de stijl, kwaliteit en prijs van een wijn verklaren.

Die verhouding is belangrijker dan hij op het eerste gezicht lijkt. Het open deel is met 100 van de 150 punten twee keer zoveel waard als het meerkeuzedeel. Wie alleen meerkeuzevragen oefent, bereidt zich voor op een derde van het theoriepapier.

De kwalificatie heeft vijf learning outcomes in Unit 1. WSET verdeelt de meerkeuzevragen er zo over:

• de wijngaard en de kelder: 8 vragen
• de stille wijnen van de wereld, inclusief wetgeving en commercie: 28 vragen
• mousserende wijnen: 5 vragen
• versterkte wijnen: 5 vragen
• advies aan klanten: 4 vragen

Meer dan de helft van het meerkeuzedeel gaat dus over de wijnstreken zelf. In het open deel is die nadruk nog sterker: 70 van de 100 punten.

Het laatste onderdeel wordt vaak onderschat. "Advies aan klanten" klinkt als bijzaak, maar het omvat bewaren en serveren, wijnfouten herkennen, spijs-wijncombinaties en de gezondheidskant. Samen is dat 4 meerkeuzevragen én 10 punten in het open deel.

Het proefexamen is een blindproeverij van twee stille wijnen in 30 minuten. Je beschrijft ze met de WSET Systematic Approach to Tasting en trekt daaruit een conclusie over kwaliteit en drinkrijpheid.

De punten liggen net niet gelijk: 20 punten voor de witte wijn en 21 voor de rode. Ook hier geldt 55 procent.

Dertig minuten voor twee wijnen betekent dat het invullen zelf routine moet zijn. Wie tijdens het examen nog nadenkt over de volgorde van het formulier, komt tijd tekort.